• Prethodna
• 1 of 5
• Sledeća

            Snovita mesta u sred nepregledne ravnice, sa ukusom starine i mirisom zemlje i svim što zemlja rađa. Sa čestitim domaćinima, koji imaju jednu jedinu želju - da ugode. To su vojvođanski salaši. Sa kućama od naboja sto i više godina starim, slamnatog krova i đermom u dvorištu. Salaši su mesta susreta starog i novog, autentičnog izgleda koja, mahom obnovljena, nude usluge prilagađene savremenom gostu.

            Jedan od sinonima za pojam salaša - Etno park “Majkin salaš” na Paliću, među prvima je započeo turističku aktivnost i svojom celokupnom ponudom, restoranom domaće kuhinje, prenoćištem i dodatnim sadržajima, odredio i oblikovao konture današnjeg brenda panonske ravnice.
            Majkin - u ovim krajevima sa značenjem bake, koji se izgovara dugosilaznim akcentom na prvom slogu, zadržao je sve što je bilo moguće zadržati, obnovio, dogradio i učinio zabavnim i ugodnim, a da ne naruši zdanje iz 1920. godine. Ovakav pristup, porodična priča i dobri ljudi - domaćini, u idealnom okruženju Palićkog jezera (udaljenog 2.5km), Ludoškog, Omladinskog jezera i jezera Treset, SRP “Ludoš” i Selevenjske pustare, razlozi su 30-togodišnjeg uspešnog postojanja i poslovanja ove, mogli bi slobodno nazvati - institucije.
            Etno park “Majkin salaš” se prostire na površini od 30 ha. Čine ga dva naslonjena jedan na drugi, salaša, koji obezbeđuje sve uslove za komforan odmor i zabavu.
            - U “glavnoj” kući smešten je restoran otvorenog tipa sa tradicionalnim konceptom jela iz ovog kraja. Restoran je kapaciteta 100 mesta i sa terasom za 150-300 mesta, vinskom sobom za manje degustacije. Na drugom salašu je 15 komfornih soba, sala za sastanke, sa uređenim parkovnim površinama i bazenom. Gostima je dostupan šaranski ribnjak staklene površine 3ha, domaćinom šest puta godišnje takmičenja u sportskom ribolovu. Najveća ulovljena riba bio je 26 kg težak šaran. Tu je i seosko dvorište, muzej… Bavimo se i proizvodnjom voća. Pre 30 godina nije bilo tako, ali sami gosti su nas upućivali da uradimo nešto više, da se proširimo, dogradimo i sada smo došli do maksimuma - objašnjava Goran Gabrić, PR “Majkinog salaša”, koji odgovorno tvrdi da za sve to vreme nije bilo kompromisa.
            Jedna od konstanti je upotreba namirnica direktno iz njihove bašte ili od domaćina sa porodičnih poljoprivrednih gazdinstava koja se trude da proizvedu najbolje što mogu. S obzirom na kapacitet, dužinu i kvalitet bavljenja ovim poslom, prema internom dogovoru, “Majkin salaš” je baza za sve one u okolini koji su na neki način uključeni u turističku privredu, od prezentacija do prodaje proizvoda. U okviru salaša organizuju se i neke manifestacije sa ciljem da pruže što potpuniji uvid u ovaj bajkoviti prostor, od radova koji se obavljaju na salašu i uključivanje u iste. Da se nauči nešto, a boravak učini interesantnijim. Saradnja sa kulturno-umetničkim društvima, radioničarima koji organizuju kulinarske, slamarske, kožarske radionice i likovne kolonije, godinama se odvija na zadovoljstvo turista.
            Svake godine se uvodi po neka novina iz opusa komplementarnih delatnosti koje upotpunjuju ponudu tokom cele godine. S obzirom da je smeštena u čuvenom vinorodnom kraju i što je u sastavu salaša hektar starog vinograda, pre 15 godina otvorena je vinarija kapaciteta 5.000 butelja godišnje, isključivo za potrebe restorana. Na vinskoj karti ustalili su se Chardonnay, Merlot i Rose, ali uvek ima i nekih “izleta” i otkrivanja novih etiketa, da se gosti iznenade. Domaćini rado preporučuju i obilazak drugih vinarija u okruženju, posebno onih sa vinima od autohtonih sorti.
            - Naša komplementarna delatnost je proizvodnja voća i domaćih matičnih, premium sokova od jabuke, jabuke sa nanom, đumbirom, cimetom i ceđenom šargarepom, koji takođe nemaju komercijalni značaj, i mogu se naći u našem resstoranu i u krugu od 10km - primećuje naš sagovornik.
            Etno park “Majkin salaš” predstavljen je na Kongresu ruralnog turizma Vojvodine “Ej salaši na severu Bačke”, koji je realizovan u “Eko centru” na Paliću, a u organizaciji TO Vojvodine i Centra za ruralni razvoj Vojvodine uz podršku Ministarstva turizma i omladine, Pokrajinskog sekretarijata za privredu i turizam, Garancijskog fonda AP Vojvodine, Razvojnog fonda AP Vojvodine, kao i TOG Subotice i TOG Sombora.