Posebno mesto jednog od simbola Palića novijeg datuma - Festival evropskog filma Palić, na otvorenoj pozornici u stoletnom Velikom parku, zavredeo je epitet posebnog, organizacijom događaja, odabirom filmova, bogatstvom propratnih sadržaja, ali i originalnošću okruženja u kojem se dešava. I kao i svih prethodnih ni ove godine, u svom 32. izdanju, neće razoračarati svoje pobornike, između ostalog, tvrdi Ilija Tatić, izvršni producent Festivala.
- Festival evropskog filmajedan je od ozbiljno utemeljenih festivala, ne samo u Srbiji već i u regionu. Da se podsetimo na sve ono što je u toku prethodne godine u evropskoj kinematografiji urađeno. S obzirom da je reč o međunarodnom festivalu sa programom od oko 130 filmova, sa respektabilnim brojem filmova iz domaće produkcije, festival predstavlja značajan deo ponude u oblasti kulturnog turizma Subotice, koji je za razliku od evropskih zemalja nedovoljno zastupljenim, ali sa realnim izgledima da u potpunosti zaživi i oživi kulturnu scenu Srbije. Palić je, po mom mišljenju, najbolje mesto za to - istakao je gospodin Tatić, uz obrazloženje da je ovaj Festival, u drugoj polovini jula (ove godine od 19-25), sadržajnim celodnevnim programima u trajanju od nedelju dana, jasno isprofilisao svoju publiku, koja zna šta može da očekuje. Sadržajan program koji teče celog dana u prepodnevnim časovima nudi projekcije filmova u dva subotička bioskopa, gde turisti imaju mogućnost da prošetaju gradom, posete neke od viđenijih lokacija, uživajući u kafi, kolačima, doručku, i budu spremni da isprate popodnevne projekcije istočnoevropskih, zapadnoevropskih, eksperimentalnih, kratkih dokumentarnih i svih drugih filmskih formi na Paliću, da bi uz bogatu gastronomsku ponudu koja već postoji, vinima iz brojnih palićkih vinarija, dožive nešto autentnično.
- Čari večernjih programa pod otvorenim nebom moraju se doživeti, rečima se mogu samo nagovestiti. Svako veče na Letnjoj pozornici u sred parka je svojevrsno finale dana uz prikazivanje najnovijih filmskih ostvarenja upravo pristiglih sa nekih od prestižnih filmskih festivala u Evropi. I to nije kraj. Veče se nastavlja u bioskopu “Abrazija”, na delu zakonom zaštićene arhitektonske celine parka Palić, podignut 1925. kao prvi na prostoru bivše SFR Jugoslavije zidan namenski,što ga čini jedinstvenom turističkom i kulturnom atrakcijom. U vreme festivala “Abrazija” jecentar je večernjih druženja sa prijateljima, posetiocima festivala, gostima, rediteljima, glumcima, u domaćinskoj, opuštenoj atmosferi - navodi naš sagovornik apostorfirajući neformalne susrete filmadžija sa publikom, kako u “Abraziji” tako i na velikom šetalištu, u kafiću, što nije moguće ni na jednom drugom festivalu.
Nije se slučajno Festival evropskog filma danas prepoznatljiv u regionalnim i evropskim okvirima, desio i toliko godina opstao na ovom prostoru. Jedan od bitnih razloga je ozbiljna filmska publika, negovana decenijama.
- Otvoreni univerzitet Subotica,organizator Festivala,ozbiljno radi na edukaciji, okupljanju mladih filmskim kritičara iz Evrope, talente u raznim sferama, u zavisnosti od teme festivala (snimanje super 8 kamerom, montaža zvuka, produkcija), i idealna je prilika da se okupljaju različite generacije. Paralelno sa aktivnostima u sklopu festivala, stavlja svoj potpis ispod izbora filmova u bioskopu (Subotica) koji vodi, organizacije izložbi, radionica, konferencija za medije, koncerata…, koje poseti i do 25 hiljada, sada već ljubitelja kulture, što je ozbiljna poseta za ovaj grad. Kada govorimo o publici, ona dobro poznaje film, zna kakav je to festival, kakvu tradiciju gaji, kakve filmove mogu da očekuju, uz poneko iznenađenje, u želji da se prikaže ono šta je izazvalo pažnju na velikoj evropskoj sceni - dodaje gospodin Tatić.
Festival evropskog filma Palić se godinama razvija, konstantno raste zahvaljujući deolom i podršci najvažnijih instanci ove države poput Ministarstva kulture, Pokrajinskog sekretarijata, Grada Subotice, kao i Creative Europe programme EU, već godinama prepoznat kao jedan evropski brend.
Festival evropskog filma Palić je došao do nekog odgovarajućeg nivoa u evropskim okvirima, ne pretendujući da ide ka “A” festivalima poput Kana (1946), MOSTRA, Venecija (1932), BERLINALE, Berlina (1951) i dr. Cilj organizatora je sačuvati, zadržati “palićku atmosferu”, sveprisutnu tokom filmskim dešavanja, atmosferu gde akteri - dobitnici “Zlatne palme”, berlinskog “Medveda”, venecijanskog “Lava”, sede u kafiću ćaskajući sa publikom. To se ne može videti nigde, osim na Paliću. I svima je prijatno.
Palić ne prestaje da pleni svojim položajem, jezerom, parkom, mirom, arhitekturom, turističkom ponudom… To prepoznaje i oko 150 do 200 ljudi iz filmskog miljea koji iz godine u godinu dolaze na Palić, a proputovali su ceo svet. Čak je i njih ovaj prostor uspeo da zavede i očara, svojom arhitekturom u stilu secesije nazivajući je “vremenskom mašinom”, pa objketi stari više od 200 godina, “tako dobro izgledaju a još uvek su aktivne lokacije i dalje sjaje kao u godini izgradnje”. Oduševljava ih šetalište koje vrvi od ljudi, ali gde se uvek može naći miran kutak, sesti na ćebe i imati divan piknik uz jezero. Oduševljava ih i naše gostoprimstvo, izbor vina, rakija, ovdašnja hrana, kombinacija srpske, mađarske, odnosno centralnoevropske, južnoevropske ali i bliskoistočne kuhinje kolačima, slatkišima, sarmama. Oduševljava ih saznanje da negde i neko i dalje živi hedonistički kao nekad u sredinama iz koje dolaze, a da je izvornost ljudi i običaja, u potpunosti sačuvana.
