• Prethodna
• 1 of 5
• Sledeća

            Drugog dana VIII Međunarodnog poslovnog foruma u Novom Sadu (20. i 21. novembra), upriličena je prezentacija lokalnih samouprava, između ostalih i Zrenjanina - grada velikih investicija, prvog grada u Srbiji proglašenog za “Evropski grad sporta” 2021., kao i Prestonicu kulture Srbije 2025…

            Predstavljanje Zrenjanina započeto je promotivnim filmom o gradu i njegovim potencijalima, sa akcentom na privredu, poslovne zone, nove proizvodne pogone, podsticajima i investicionim potencijalima za ulaganja, uz prezentaciju Olivere Radić, koordinatorke u Odseku za lokalni i ekonomski razvoj investicija. Pored operativnih podataka o Zrenjaninu, prvom po površini administrativne teritorije u Vojvodini, drugom, posle Kraljeva u Srbiji, gradu u kojem žive predstavnici više od 20 nacija i čine ga “Evropom u malom” i četiri službena jezika (osim srpskog, mađarski, slovački, rumunski), u okruženju četiri reke (Begeja, Tise, Tamiša, Dunava) i svrstava ga u gustorečno područje, Zrenjanin je i grad sporta, kulture, kongresnog turizma. Zrenjanin je grad manifestacija, domaćin “Dana piva”, jednog od najposećenih događaja u Srbiji sa četiri decenije trajanja.
            Ovo je samo uvod za poziv: Odaberite Zrenjanin za vašu investiciju, gde će vas prepoznati kao prijatelje i saradnike. Dobro došli u Zrenjnin!
            - Na obodu Zrenjanina nikle su brojne poslovne zone, a zahvaljujući njima i dobrim poslovnim investiranjem Zrenjanin je danas među vodećim gradovima u Srbiji po obimu investicija i finansijskim efektima. Slobodna zona Zrenjanin (Put ka Evropi uz tehnološki razvoj i ekonomski rast), beleži najveće investiciono ulaganja u Srbiji, i porast izvoza iz godine u godinu. U Zrenjaninu je realizovana najveća direktna strana investicija u Srbiji, kompleks za proizvodnju pneumatika kineske kompanije „Šandong Linglong“. U nju je uloženo preko milijardu dolara, zaposleno 1.500 ljudi, i posluje u režimu slobodne zone, koji podrazumeva liberalniji režim poslovanja, regulisan Zakonom o Slobodnim zonama. Za najveći investicioni projekat u Srbiji u 2018. godini, dolazak kineske kompanije „Šandong Linglong“, kao najveće direktne inostrane investicije u Zrenjaninu ikada, grad je dobio nagradu “Beogradski pobednik 2018”. U novim poslovnim zonama zaposleno je više od 7,5 hiljada ljudi, a Zona istok ima mogućnost širenja na više od 500ha zemljišta, isključivo namenjenog za razvoj industrije, za čega su usvojeni planski akti. Reč je o potencijalima kakve trenutno nema nijedan grad u Srbiji. Mnogi investitori koji uspešno rade u Zrenjaninu, šire poslovanje i grade nove proizvodne pogone - rekla je Olivera Radić, i iskoristila priliku da naglasi da pored svega rečenog ono što grad Zrenjanin čini pogodnim za investiture je njegov geografski i strateški položaj: na 50 km od Novog Sada, 75 od Beograda i 50km od granice sa Rumunijom.Projektom izgradnje autoputa Beograd-Zrenjanin-Novi Sad, dužine 105,4 kilometra omogućiće se lakše povezivanje ova tri grada. Prema projektovanoj brzini od 130 km/ha, od Zrenjanina do Beograda stizaće se za pola sata, a od Zrenjanina do Novog Sada za 15 do 20 minuta.
            Sa 28 osnovnih, osam srednjih škola, Visokom tehničkom školom strukovnih studija i Tehničkim fakultetom “Mihajlo Pupin”, Zrenjnanin je značajan obrazovni centar sa tradicijom dugom 150 godina.
            Zašto verovati u Zrenjanin i njegov instinkt?
            Zato što je ovaj put Zrenjanin već jednom prošao.Zrenjanin, koji je početkom 70-tih godina prošlog veka bio treći industrijski grad u SFRJ, i u proizvodnom sektoru osamdesetih zapošljavao polovina stanovništva sa prosečnom platom 56% većom od državnog proseka, bio je grad u kojem se lepo živelo. U to vreme bile su razvijene sve grane privrede, a njihovo gašenje je počelo početkom tranzicije, kada su nestali svi tekstilni pogoni, po kojima je grad bio poznat, veliki deo prehrambene industrije, među kojima IM "Bek" koja je zapošljavala 1.300 radnika. Svega nekoliko preduzeća razvijene zrenjaninske industrije izbeglo je kolaps propadanja zajedničkog jugoslovenskog tržišta, uspešnom privatizacijom.
            Kako je tekao proces nestanaka uspešnih firmi može se predstaviti primerom Industrijsko-popljoprivrednog kombinata "Servo Mihalj", najvećeg među velikima. Pedesetih godina prošlog veka, postao je najveći proizvođač hrane u ondašnjoj Jugoslaviji, a 70-tih sa 240.000 hektara obradivih površina, 42 fabrike, 24.000 zaposlenih i 25.000 kooperanata na vrhuncu. U poslednjoj dekadi XX veka, bez sluha za unapređenje proizvodnje i tržišnu utakmicu od kombinata do danas ostale su dve fabrike: uljara “Dijamant” i “Mlekoprodukt”.