• Prethodna
• 1 of 31
• Sledeća

            Čudesni akvareli prikazani na “IZLOŽBI AKVARELA” Radula Boškovića, održanoj 25. aprila 2026. u Galeriji BOSSART, dali su još jedan pogled na raskošan dijapazon umetnikovog rada i još jedan iskorak u iskazu njegovih ideja i misli,svakako jedan drugačiji umetnički izraz koji prevazilazeći realnost, zalazi u sfere fantastike, simbola i duhovnosti, kao most između svesnog i nesvesnog, vizuelizujući nevidljive predele uma i mitološke prostore.

            Galerija BOSSART, u Gradiću (Podgrađu), pitoresknoj baroknoj četvrti podno Petrovaradinske tvrđave, ovom izložbom i zvanično je obeležila početak rada. Na njenom čelu nalazi se Biljana Bošković, životni saputnik, učesnik i inspirator svekolikog umetnikovog rada.        
            “IZLOŽBA AKVARELA” nakon bezmalo tri godine od „MISTERIJE UNIVERZUMA“, priređene uGaleriji „Stuarts“ na Ribarskom ostrvu maja 2023., povodom 45 godina stvaralaštvau oblasti slikarstva, grafike, scenografije i grafičkog oblikovanjaovog plodnog umetnika, ne predstavlja dihotomiju u njegovom radu već logičan sled njegovog naučno-istraživačkog potvrđivanja.
            Radule Bošković, koji u značenju imena nosi radost, još jednom je, sasvim iskreno i “do kraja” otkrio širok raspon svojih talenata, kako za tehniku slikanja, tako i za filozofsku misao, kulturu, istoriju, sveukupno čovekovo stvaralaštvo od antike do savremenog doba, i publici, koja je mislila da ga dobro poznaje, otkrio još jedan deo nepoznatog sebe.
            - Opseg mog interesovanja i znanja počiva na osnovama zanatskog, pročitanog, iskustvenog, kao polazišta za svojevrsnu “igru” u istraživačkom procesu nastanka jedne celovite i zaokružene promisli ispod koje stoji moj potpis. Koristim antiku kao temelj kultute od koje je sve proisteklo. Dotakao sam i renesansu koja je težila harmoniji, obnovi antike i racionalnom poretku, epoha uzleta čovekove misli, u kojoj su ljudi, pored dostignućau nauci i oblastima društvenog razvoja, kulturu smatrali razlogompostojanja ljudskog roda, dostižući neslućene visine, razdoblja nakon kojeg potonji umetnički stilovi bili samo razrada, razvodnjavanje pređašnjeg… Iz antike i renesanse sam izvukao ono što je meni blisko i što može da se pročita na mojim slikama - objašnjava Radule Bošković, koji je pre par godina akvarel koristio u intimnoj radnoj fazi postupkaizrade malih skica - skičica, studija i pripremnih nacrta pre finalnog rada u ulju ili nekom drugom mediju. Početak tog i takvog istraživanja doveo ga je, tokom vremena, do prepoznatljivo-ozbiljnog vizuelnog identiteta u ovoj tehnici. Uz dominantan broj platna, prvi akvareli, njih par, našli su se i na izložbi 2023., kao usput. Bilo je to opipavanje pulsa publike, pre svega istoričara, teoretičara umetnosti i poznavalaca njegovog rada.
            U trenutku osvajanja novog galerijskog prostora, neposredno uz njegov atelje, rodila se ideja da na otvaranju prikaže nešto što “njegova” publika od njega nije videla (niti očekivala). Ovom izložbom se još jednom potvrdio kao slikar koji vlada crtežom, tehnikom, bojom, tematski raznoraodan, koji se zanima i za mrtvu prirodu i životinjski svet, ljudske figure i pejzaž, uprkos činjenici da se ne radi o etabliranom slikaru pejzažisti.
            “Njegove teme”, ženski aktovi izraz su divljenja idealu lepote žene, majke…, zapravo domine, na neki način nepravedno postavljene u poziciju lika iz senke, a koja zapravo odlučuje o tokovima svekupnog života. Nasuprot njoj postavljeni su “veliki lovci, zabavljači, dvorske lude, ili pak veliki dečaci, koliko im život dozvoljava da to budu.
            - Omaž lepoti ženskog lika i tela od praistorije, antike do danas, bio je inspiracija umetnicima koji su ga glorifikovali gradeći kanon ženske lepote kroz vekove. Suprotno od njih su muški likovi čija je lepota oslikana u snazi mišića i gipkosti pokreta. Dugogodišnji boravak u teatru (od 1981. u ulozi osnivača Studija za grafičko oblikovanje, direktora marketinga, rukovodioca Promo centra, sve u SNP-u) umnogome je uticao kako na moje tematsko opredeljenje, tako i na sam izraz scenskog doživljaja. Karakteri koji se dodeljuju glumcima u pozorištu u procesu su permanentnih transformacija u različite likove, koji prelazeći iz karatera u karakter gube svoj identitet preuzimajući karakter arlekina, likova iz komedije del arte, dvorskih luda… Pozorišta, kao odraz života i okruženja, mesta su preko kojih upravo dvorske lude u svojstvu sveprisutnih sakupljača informacija i prenosioca poruka poput “vlade iz senke” preuzmaju ulogu onih koji jedini mogu naglas da izgovore istine. To su moje dvorske lude u odorama arlekina i maskama, karakteri koje volim, a ljudima ostavljam da sami tumače njihovu prisutnost - objašnjava Radule Bošković.
            Smatra da životinja u akvarelu isto tako može moćno da bude predstavljena kao i na platnu, i to je pokazao svojim “ovnovima (“Čuvar stada”, “Melanholija”, “Sloboda”) - moćnim predvodnicima, “frontmenima tužnih očiju”. 
            Na slikama neretko koristi grčki alfabet, capitalis monumentalis, optimu, određen font, kako bi dočarao odraz vremena u kojem je pismo nastalo, jer svako od njih nosi karakter ili vremena ili čoveka koji je stvarao to pismo. Kao istorijska zabeleška, svako ima svoju simboliku i otkiva način na koji se komuniciralo.
            Umetnik inspiraciju nalazi i u voću - rajskim plodovima (jabuka, nar, narandža, smokva…), koje uz simboličnu konotaciju zdravog, mističnog, biblijskog…, onog koji nosi tradiciju nepovratnog, prošlog, poput dunja na bakinom ormanu, realno nespojivog, samo na njegovim slikama raste na jednom drvetu.
            Radule Bošković je umetnik autentično-prepoznatljivog izraza, vidljivih formi, skivene simbolike koju koristi kao jezik emocije, ličnih stavova prevazilazeći goli prikaz realnosti, zahtevajući aktivnog, intelektualnog posmatrača koji u potrazi za pojašnjenjenjima, stoji ispred svakog njegovog dela želeći da odgonetne šta je umetnik želeo da kaže.
            - Na izložbi sam sa velikim zadovoljstvom promovisao moj opus rada ugodno iznenađen odijumom i načinom na koji su ljudi prihvatili taj iskorak ka nečem drugačijem, novom, što od mene nisu očekivali - priznaje umetnik, koji je po ko zna koji put pokazao širok dijapazon tema, ideja, misli...
            Na umetničkoj sceni prisutan bezmalo pola veka, dobitnik je brojnih nagrada i priznanja za svoje stvaralaštvo; izlaže nasamostalnim izložbama u Mariboru, Skoplju, Novom Sadu, Zrenjaninu, Kragujevcu, Budimpešti, Parizu, Tivtu, Zagrebu… Svojim slikama kompleksnih motiva priča priče, duboke, iskonske kojima jeizgradio autoritet umetnika koji se pita, od kojeg se uči. O svom radu kaže:
            - Sama intencija da bude prepoznata figura koja će biti etablirana, priznata kao deo srpske kulturne i umetničke scene, zvuči malo pretenciozno za čoveka, umetnika koji je uvek težio zadovoljenju stvaralačke radoznalosti. Od detinjstva sam znao da ću se baviti umetnošću na šta je ukazivala porodična geneza (otac sa brojnim talentima, brat umetnik), a kontinuitet nastavlja sin Filip - grafički dizajner.
            NakonŠkole za primenjenu umetnost u Novom Sadu, grafički odsek, Radule Bošković je diplomirao na Fakultetu za primenjene umetnosti u Beogradu, na odseku grafike i grafiku knjige 1978. Već sledeće godine postaje član Udruženja likovnih umetnika Vojvodine (ULUV)… Iza svega stoji njegova želja da sebe vidi u ulozi umetnika, siguran da kada bi se opet rodio, da bi ponovio isto.