• Prethodna
• 1 of 3
• Sledeća

Vinske etikete ne određuju kvalitet vina, ali mogu biti presudne za njegovu popularnost. Etikete sadrže važne informacije za potrošače jer govore o vrsti i poreklu vina. Etiketa je često jedini izvor na osnovu kojeg kupac može da oceni vino pre kupovine. Neke od informacija na vinskoj etiketi (naziv vina, vinski region ili apelacija, vidange ili godina berbe, sorta grožđa, barrique) razlikuju se od zemlje do zemlje.

Današnjim etiketama prethodilo je obeležavanje vinskih sudova/amfora, stara, ali veoma važna praksa. Vinari Sumerije su još pre 6.000 godina cilindričnim pečatom od grafita, visine oko tri centimetra, obeležavali amfore napunjene vinima, koje su se nosile u hramove. Ove oznake se i danas smatraju najstarijim poznatim označavanjem porekla i autentičnosti proizvoda. Za vreme XX Tebanske dinastije u Egiptu ( 1200-1085), vinogradarstvo je postalo toliko značajno da su amfore iz tog perioda pored oznaka porekla vina nosile i ime faraona. Grci su svoje amfore, na kojima je bila označena godina proizvodnje, zatvarali smolom alpskog bora (Pinus Halepentis) i na taj način čuvali vina od kvarenja, a na ručkama su bili utisnuti žigovi: na jednoj znak proizvođača a na drugoj žig lokalnog zakonodavca, što je ukazivalo na oblast porekla. Amfore su se koristile sve do V veka, kada su Rimljani otkrili prvu burad i počeli da ih koriste. Važni podaci o onome šta se u buradima nalazi (godina berbe, lokalitet, zapremina bureta, te ime i žig vlasnika) ispisivali su se najčešće kredom. Imućniji su postavljali metalne etikete.
Na prve vinske boce kačen je stakleni disk ili utiskivan žig proizvođača ili prodavca sa inicijalima, heraldičkim znacima i datumom punjenja.
Prvu vinsku etiketu današnjeg tipa kreirao je italijanski botaničar Pier Anonio Micheli (1679-1737). Bila je napisana rukom i pričvršćena na flašu belog vina “Verdicchio”. Etikete su prvi put stavljene na flaše u ranom XVIII veku, ali sve do 1860-ih nije bilo odgovarajućih lepkova koji bi ih držali. Pronalazak litografije Nemca Aloys Senefelder-a 1796. godine, omogućio je izradu složenijih nalepnica sa grafikom i bojom, za masovniju proizvodnju.
Da bi svoj proizvod učinili prepoznatljivijim i privlačnijim, proizvođači vina su za dizajn etiketa angažovali i najveće umetnike svoga vremena.
Godine 1945, elitna vinarija Chateau Mouton-Rothschild je počeo sa serijom etiketa, unajmljujući svake godine drugog umetnika da izradi jedinstvenu etiketu za tu berbu. Među tim umetnicima su bili Miro, Dali, Vorhol... Šagal je za barona Philippe Rotschild-a dizajnirao etiketu za berbu iz 1970. godine. Za istog naručioca reprodukovana je Pikasova slika Bahanalije, za etiketu berbe iz 1973. godine. Godine 1993. etiketa je bila povučena iz prodaje i zamenjena praznom etiketom, jer je bila isuviše kontroverzna (stilizovana gola mlada žena na etiketi vređala je političku korektnost).
Jedan od poslednjih koji je imao tu čast da izradi etiketu za Chateau Mouton-Rothschild, bio je američki umetnik Jeff Koons za berbu 2010. godine. Za bocu Don Perinjona, isti umetnik je u avgustu 2013. godine, za berbu 2003. godine kreirao etiketu pod nazivom “Balloon Venus”, a ovaj čuveni šampanjac sa trodimenzonalnom skulpturom Venere istog autora, krajem godine prodavaće se u Njujorku za 15.000 evra.
Tim putem krenula je i vinarije Zvonko Bogdan, i svoje vino Merlot 2009 ukrasila reprodukcijom „Vinogradar i vinogradarka“, somborskog slikara Eugena Kočiša. Zbog dobrih reakcija publike u vinariji će nastave sa ovom praksom, i svake godine neko od svojih vrhunskih crvenih vina „upakovati“ u novu sliku ovog umetnika.
Neke vinarije se drže tradicije, a neke vole promene. Vinarija Château Simone nije menjala dizajn etikete više od 60 godina, dok druge to čine svake godine.
Simpatično, romantično i drugačije etikete mogu da se vidi i kod nas. Inspiracija jedne orginalne etikete bio je strah četvorogodišnje devojčice Angeline, praunuke dada Budimira Zdravkovića, iz Vinarije Budimir, da petlovo kukurikanje ne “probude” dedina vina “koja spavaju u podrumu” postala je motiv za etiketu „slika devojčice na mesečini sa petlom“ i naziv vina “- ...i kao da si anđeo...”. Komentari potrošača ovog Merlot-a su povoljni, pogotovo u izvozu, u Holandiji, gde ovo vino ima najviše uspeha.
Inspiracija za etikete mogu biti i ždrepci, zamkovi, pop ikone, umetnička dela ne bi li učinile pokušaj da „ulove“ pažnju potrošača. Prema jednom istraživanju, čak 70% nemačkih privrednika smatra da dizajn ima jedno od ključnih mesta u prodaji proizvoda. Nije od presudnog značaja da li će se na etiketi naći nešto jednostavno ili složeno, važno je da izazove reakciju, ravnodušnost je neprihvatljiva. Ulaganje u dizajn najjeftiniji je i najbolji pokušaj da se proizvoda izdvoji kao brend, a dr Clark potvrđuje važnost etikete izjavom da “jedan pogled na etiketu vredi 30 godina slepog degustiranja”