Neke priče koliko god puta da čujete mogli biste ih uvek, ponovo slušati. Neke priče koliko god da puta da su ispričane, ostaju nedorečene.
Jedna takva ispričana je u petak, 14. marta 2014. godine, u novosadskom bioskopu “Arena Cineplex”, pod nazivom “Doba Dunđerskih”.

Na premijeri ovog dokumentarno-igranog filma, pred novosadskom publikom poklonili su se akteri koji su učestvovali na stvaranju ove pedesetominutne priče o najuticajnijoj srpskoj porodici dvojne monarhije druge polovine XIX i početkom XX veka.
Marko Marinković (reditelj filma),Velibor Hajduković (dizajn zvuka), Nebojša Zorić (mix zvuka), Aleksandar Ivančević (direktor fotografije), Kiril Spaseski (scenograf), Ivanka Krstović (kostimograf), Branislav Godić (montažer), Miroslav Štatkić (kompozitor), Katarina Janković (scenario), Slobodan Terzić (urednik), Zoran Janković (producent) i sjajana glumačka ekipa predvođena izvrsnim Predragom Momčilovićem u ulozi Lazara Dunđerskog, Igorom Pervićem tumačem lika Laze Kostića, Anđelom Jovanović u ulozi mlađane muze velikog pesnika Jelene Lenke Dunđerski, Gordane Jošić Gajin u ulozi Sofije Dunđerski, Aleksandre Pleskonjić u ulozi Anamarije Palanački, kao i autor knjige o Lenki Dunđerski, koja je poslužila kao inspiracija za film „Doba Dunđerskih“, scenarista i narator Pero Zubac, podelili su radost prikazivanja ovog dokumentarno-igranog filma sa publikom uz veliku nadu da će se naći sredstva da se ovaj pilot projekat pretoči u igranu seriju o ovoj značajnoj zadužbinarskoj porodici.
Ovaj film poveo nas je u vreme građanske Srbije, koji svojim bogatim dekorom i patriotizmom osvetljava malo poznate istorijske činjenice, o vremenu koje je prethodilo ovoj današnjoj Vojvodini i Srbiji.
On govori o najbogatijoj srpskoj porodici toga vremena, i dvanaestoj po bogatstvu u Austro-Ugarskoj monrarhiji, njihovoj radinosti, predanosti, o njihovim prijateljima i manirima.
Film priča priču o platonskoj ljubavi između poznatog pesnika i njegovog trideset godina mlađeg kumčeta, Jelene Lenke Dunđerski, ćerke pesnikovog velikog prijatelja i dobrotvora Lazara Dunđerskog, obrazovanoj Srpkinji koja je sa dvadeset godina govorila četiri jezika, pisala pesme, lepo crtala, svirala klavir, imala školovan operski glas… U slavu Lenkinu ili u slavu nikada ostvarene ljubavi, Laza Kostić ispevao je najlepšu pesmu srpskog jezika „Santa Maria Della Salute”, a Pero Zubac je pokušao da kroz četiri i po ključne godine, u čijem intervalu se razvijala ta ljubav, da odgonetne razloge nastanka tolike lepote.
Posle novosadske, planira se i beogradska premijera dokumentarno-igranog filma “Doba Dunđerskih”.
Film se neće prikazivati u redovnoj bioskopskoj projekciji.

Više fotografija sa premijere možete da pogledate o v d e.