Seksard (Szekszárd) je grad koji živi u skladu sa svojim potencijalima. Ova je jedna od vinskih regija Mađarske u kojoj se uzgajaju svetske sorte: Chardonnay, Cabernet Sauvignon i Mertlot, ali i autohtone i odomaćene sorte: Frankovaka, Kadarka i Bikavér "Bikova krvi" koji je u Mađarskoj poznat kuvée, u kojem je jedan od sastojaka Kadarka, sorta koju su u ove krajevi doneli Srbi. Raritet ovog kraja je bela Kadarka (Skadarka).

O srpskim vinima u južnoj Ugarskoj, koja su voleli ugarski i kraljevi sa drugih evropskih dvorova, u ovim krajevima se dosta zna i dosta priča. I anžujski kraljevi i Matija Korvin su trgovali sremskim i vinima južne Ugarske, a to su radili i Turci (danas peta svetska vinska sila) u Moskvu i Kijev, kada su zauzeli južnu Ugarsku.
Grad Seksardu danas odiše savršenim skladom: uređenim vinogradima, prostranim i u turističkom smislu opremljenim vinskim podrumima, ljubaznim ljudima. Kadarka je zaštitni znak seksardskog vinskog regiona i kažu da je ovde najbolja. Postoji i ulica sa njenim imenom. U Seksardu postoji i festival posvećen grožđu i vinu gde se poslužuje najfinije vino, jer je stvar prestiža proizvođača da se predstave pred svojim sugrađanima, ali i reprezentuju ovu oblast pred brojnom publikom iz inostranstva. U centru Seksarda obnovljen je stari vinski podrum, jedinstven u Evropi po svom intereaktivnom programu, koji je uspeo da okupi 33 vinarije. Projekat je napravila opština i otkupila ga od države, a za projekta je dobila 650 hiljada evra nepovratnih sredstava od EU. Vino je deo istorije zemlje, izraz nacionalnog karaktera, izvor nevolja i zadovoljstava. Mađari su, svesni toga, pažljivo radili na identifikaciji i demistifikaciji svog vinogogrja i svojih vina.
Vino su u Mađarsku doneli Rimljani, a zemlja je bila poznata po odličnim vinima sve do razaranja tokom Drugog svetskog rata. U poslednjim decenijama mađarska vina doživljavaju renesansu.
Najinteresantnija je povezanost Seksardskog vinogorja sa Sremom. Prva velika priča vezana za vino u Sremu je ona koju je ispričao car Prob (III vek), a u Seksardu je pronađen sarkofag iz tog vremena na čijim stranicama su reljefni prikazi vinograda u ovom kraju. Danas se u Seksaradu nalazi samo kopija jedne stranice, a 33 vinara se trude da sarkofag, koji se trenutno nalazi u Nacionalnom muzeju u Budimpešti, vrate u mesto gde je pronađen.
Grad pobratim Novog Sada - Pečuj, dobrim delom je zahvaljujući tim ranohriščaniskim nalazima postao glavni grad kulture 2010.godine. Ljudi iz Pečelja su dokazali da su na tom terenu više od 1.800 godina prisutni vinogradari, i uz činjenicu da su jedna od najstarijih biskupija u tadašnjoj Mađarskoj (1008/9), Evropi se nametnuli kao dovoljno interesantni da ih promoviše u grad kulture.
I u Seksardu bi želeli da krenu tim putem. U Mađarskoj ima 14 vinskih regiona, svetskog ranga, i većina je pod zaštitom UNESCO-a.
Ne samo u ovim krajevima već i u Sremu, dominantan hrišćanski red bili su benediktinci. Kao svedočanstvo, u Sremu je podignuto pet crkvava: u Manđelosu, Grgurevcima, Grabovcu kod Beočina, Rakovacu. Benediktinci zajedno sa avgustincima napravili su Banoštor, a cisterciti 1237. Belafons(Novi Sad). To je jedna velika priča, koja govori o poslednjoj od 14 cistercitskih opatija na tlu tadašnje Ugarske.
Za one koji se bave vinom, hrićanski red benediktinaca i cistercita su bili vezani za proizvodnju vina. Kada arheolozi kopaju na nekim nalazištima neće naći toranj već vinske podrume. Zato je Seksard interesantan jer je obnovljen vinski podrum koji su podigli benediktinci, koji su u gradu bili prisutni negde u XII veku, i koji se nalazi ispod današnje Gradske kuće, u kojoj se nalazi bunar povezan sa podrumom, i iz kojeg se umesto vode izlači vino. Ali o Seksardu moramo znati da se sa preke strane Dunava nalazi Hajós, mesto koje je pod zaštitom UNESCO-a, u kojem se svi stanovnici bave proizvodnjom vina, a ako bi se svi vinski podrumi spojili u jedan dobio bi se jedan od 24 km. Na 20 km od Seksarda nalazi se mesto Bátaszék, koji su podigli benediktinci, a jedno vreme boravili i cisterciti. U srednjem veku se zvalo Cikator, a u njemu je bila podignuta druga opatija u Mađarskoj, i mesto gde su se ugarski kraljevi ženili sa francuskim princezama.
Redovničke zajednice cistecita i benediktinaca gradile su opatije i bavili su se proizvodnjom vina. Cisterciti su u ove krajeve dolazili u formaciji 12+1 (dvanast apostola i Hrist) i stotinak radnika koji rade i grade po šablonima, te sve njihove crkve liče na matičnu, u Trafontenu. Te crkve su bile jednostavne, više ličile na magacine nego na renesansne građevine, tako da nisu poznati kao graditelji, ali, boreći se protiv najvećeg neprijatelja tog doba, zaraznih bolesti, pravili su bermet, vino sa lekovitim travama, koji se i dan danas proizvodi u Sremslom Karlovcima.
Tokom prisustva Turaka u južnoj Mađarskoj, a posebno za vreme osvajačkih pohoda Sulejmana Veličanstvenog iz Podunavlja je rasterano lokalno stanovništvo. Bitka kod Mohača odigrala se 40 km od Seksarda, 1526.godine i bila je to repeticija Kosovskog boja. Srbi-šajkaši, činili su deo plaćeničke vojske boreći se na stani Mađara. Ali, pošto Srbe po završetku bitke nije imao ko da isplati, oni su prihvatili turske uslove i za nagradu dobili Srem i delove južne Mađarske, između ostalog i Seksard. Naseljavajući u narednom periodu ove krajeve, Srbi su sa sobom doneli i autentična vina iz okolne Skadra: Kadarsku (Skadarku) i Kevedinku.
Kada su Mađari 2004. godine ušli u EU, setili su se Kadarke, obnovili su stogodišnje vinograde i počeli da šire priču o Srbima koji su 500 godina bili zaštitari vinogradarstva i vinarstva od Zemuna do Budimpešte. Kasnije, za Arsenija Čarnojevića, ta priča ide sve do Sentandreje. Kasnije u ove krajeve dolaze i Nemci. I oni donose svoja vina i kulturu, ali Srbi u južnoj Mađarskoj ostaju dominantni do vremena Informbiroa, kada Rusi proteruju Srbe iz ovih krajeva. U doba Eugena Savojskog i do kraja XVIII veka, Srbi su u Seksardu činili 1/3 stanovništva, 1/3 su bili Nemci i 1/3 Mađari. Kasnije je došlo i nešto Hrvata (Bunjevaca) i Slovaka.
Naš saputnik na ovom studijskom obilazasku Seksarda koji je organizovala Regionalna razvojana agencija Bačka, u saradnji sa Pokrajinskom vladom, i čovek koji verovatno najbolje poznaje vinsku istoriju na ovim prostorima, od koga smo i ovom prilikom dobili značajne informacije, kaže da su u Seksardu lepo iskoristili tu priču i da su shvatili da je konzorcijum od 33 vinarije od važnosti za spas i vinograda i celog kraja. Danas oni imaju lepe vinograde, voćnjake, hotele, jer EU su potrebni oni vinari koji mogu zatvoriti celinu: proizvodnju, prodaju i uživanje u vinu koja podrazumeva i gastronomiju. Gospodin Karolj Kovač tvrdi da bismo mogli mnogo da naučimo iz ovog primera, te da je ovo bio pun pogodak i da bi sličnih studijskih putovanja trebalo da je što više. Za naš portal takođe je izjavio :
-Ja sam tokom 2014. godine tri puta bio u ovom gradu, i doći ću uvek kada mi se za to ukaže prilika Seksard je jedna neiscrpna, neispričana priča. Lepo je što se neko setio da o Srbima, koji su i za Tursku i za Austriju imali jednu veliku misiju, da ih prehrane, priča pozitivno. Na ovoj teritoriji Srbi su sami obitavali 167 godina, da bi im se posle pridužili i drugi narodi, i zato im ova regija odaje počast. I veličina ovih ljudi je što su otišli u Istambul i u arhivima potražili dokumente kojima su sve to potvrdili. Žalosno je što to niko od naših institucija nije učinilo, niti se išta čini da se prošire znanja o ovoj, za srpski narod lepoj priči – zaključio je Kovač.