Gospodin Rajko Barać, grof Sremske grofovije gljiva, agronom u penziji i predsednik GD „Srem“ iz Sremske Mitrovice, jedna je od legendi gljivarstva Srbije. Njegova grofovija obuhvata ravni Srem, Fruškogorje, sve ono što se pogledom može obuhvatiti sa vrha Fruške gore prema Bačkoj i prema Mačvi...

Ovu grofoviju počeo je da osvaja pre 40 godina, kada ga je jednog prolećnog dana, prijatelj poveo u gljivarenje – u berbu smrčaka. Kako je kasnije shvatio to je kao da je u svet gljiva ušao „na carska vrata“, svake godine taj ritual ponavljao, a svakog aprila obolevao od čudne bolesti - „smrčkovitog nemira“.
Nabavio je jednu knjigu o gljivama do koje je mogao da dođe, jer do pre 25 godina, nije bilo ni jedne ilustrovane knjige u Srbiji o gljivama. Korišćena je hrvatska i svetska literatura, da bi kada je sa grupom sremskih i beogradskih entruzijasta počeo okupljanje gljivara, započet i proces podrške fotografisanju gljiva i objavljivanje nalaza u ekoloških, gljivarskih i naučnim časopisima. Gospodin Barać je danas zadovoljan što je u Srbiji objavljeno preko 30 knjiga, od kojih je doajen gljivarstva u Srbiji i njegov veliki prijatelj, gospodin Ibrahim Hadžić, autor šest ili sedam knjiga vezanih za ovu temu.
Gospodin Barać je jedan od osnivača Gljivarskog društva Srem i Mikološkog društva Srbije iz Beograda pre 23 – 24 godine. Deset godina kasnije, pomogao je formiranje Gljivarsko društvo „Novi Sad“.
Sa Mirom Davidović i Nadom Lazić prvi je uspostavio saradnju sa gljivarima iz Hrvatske. Pre osam godina oni su tragom gljivarskih susreta upoznali Vesnu i Marina iz Društva gljivara Bujštine „Boletus“, Umag, organizatore „Smrčkijade“. Danas su gljivari iz Srbije tamo rado viđeni gosti, a Istrani redovni učesnici „Dana vrganja“ na Kopaoniku. Nažalost, obaveze im ne dozvoljavaju da budu deo fešte: „Susreta gljivara na Iriškom vencu“ koju trinaest godina za redom organizuje GD „Novi Sad“. Osim sa gljivarima iz Hrvatske, gospodin Rajko Barać je uspostavio plodnu saradnju sa gljivarima iz Sarajeva.
Jedan je od onih gljivara koji je igrom srećnih okolnosti našao retku gljivu - Battarrea phalloides, prvi na području Hrvatske. Bilo je to pre pet godina, a rezultati nalaza, obrađenih u Prirodnjačkom muzeju u Beogradu i Institutu „Ruđer Bošković“ u Zagrebu, objavljeni su u nekim evropskim gljivarskim časopisima. Interesantno je da je ovu gljivu u Srbiji prvi put pronašao jedan Hrvat. Iz tzv. Vodiča za branje gljiva „Svijet gljiva“ hrvatskog mikologa-amatera Karla Hafnera, saznaje se da ju je on pronašao šezdesetih godina XX veka u okolini Subotice (I. Hadžić, Planeta, 2016).
Gospodin Barać je, posle skromnih i bojažljivih početaka, danas zadovoljan pravcem, aktivnostima i brojnošću gljivarskih društava u Srbiji, posebno ambicijom mladih gljivara. Hvali Novosađane, kaže postigli su mnogo, druže se sa čitavim regionom, domaćini su i idu u goste, i uspeli su da osmisle fantastičan skup, koji se svake godine održava krajem oktobra na Iriškom vencu, i dodaje:
- Kamo sreće da u Novom Sadu rade dva, tri gljivarska društva. Ali dobro je i ovako. Okupljanje, druženje uz gljivarenje i determinaciju ovih šumskih čarobnica, i posle 40 godina druženja sa njima, predstavlja pravi izazov.